صفحه ای ازهمرنگ ایمان

می گویند عاشق واقعی راباید هنگام دردورنج ،بلا محک زد . عاشق نه تنها از معشوق دست نمی شوید ، بلکه درعاشقی راسخ تر می شود .چقدر تپش های دلم لحظه ها رابرایم شمرد . چقدر اشک وآه تبانی کردند ودلداری ام دادند .وقتی باران تابوت روی دستان موج له دنبال خود می بالید ،با ناباوری نگاه می کردم ،آغوش گرم مادر چه بی صبرانه انتظارات را می کشید .وپدر، چه سربلند ایستاده بود . چشم هایم رابه خودشان واگذار کردم ،در خلوت تنهایی خود زار می زدند .هوا آنقدر معطر بودکا انگار تمام آسمان رایاس پوشانده بود ، موج بود که تابوت رابه هرطرف می برد .ثانیه ها چقدر باشتاب گلبوته های صبرم راچیدند ومرا بی تاب تر کردند ،بین خودمان جام صبرم لبریزشده بود .آخر من نتوانستم طراوت باغچه دلت راحس کنم وشمیم آن را استشمام من در غرور چشم هایم زندانی بودم وتو بربال ملایک تا عرش پرگشودی .چقدر دیرمتوجه شدم که جا نانده ام .               DR .  طالع بجاربنه احمدرضا